به مناسبت نهمین سال توقیف روزنامه ی سلام و اتفاقات و رویدادهای پس از آن که به بزرگترین چالش نظام جمهوری اسلامی پس از انقلاب مبدل شد ، تصویری از آخرین شماره این روزنامه را در این پست قرار دادم . از زمانی که یادم می آید و دور و برم را شناخته ام، همیشه در دست پدر و مادر روزنامه دیده ام . آن روزها اغلب اطلاعات و پس از آن هم سلام . آن روزها نمی دانستم این سلام چه روزنامه ای است و چه نقشی را بعدها در زندگی من و خیلی ها ایفا خواهد کرد . فراموش نمی کنم روزهایی را که به سفارش پدر هنگام بازگشت از مدرسه سلامی می خریدم و مادر هم سفارش می کرد و تاکید ، که این روزنامه را در کیفم بگذارم یا طوری در دست بگیرم که کسی لگوی معروفش را نبیند و دیگران از اینکه ما سلام خوان هستیم باخبر نشوند ! سلام آن روزها روزنامه ی مورد داران بود !

سالها گذشت و گذشت تا اینکه در ایام انتخابات دوره هفتم ریاست جمهوری در بهار 76 ، روزنامه سلام به تنها پایگاه مردم و حماسه آفرینان دوم خرداد مبدل گشت ، یادش به خیر خرداد 76 و سلام … و یادش به خیر ستون معروف الو سلام … و یادش به خیر موسوی خوئینی ها و یادش به خیر تیر 78 و …

پ ن ) این دیر به دیر نوشتن ، بر می گردد به مشکل wordpress ! صفحه ورودش به پیشخوان فیلتر شده و با هزار و یک گرفتاری و بدبختی آمدم این جا و نوشتم . آهای اهالی وردپرس ، این مشکل فقط مخصوص من است آیا ؟!!!

دوست جدید و هم ولایتی خوبم لابدان عزیز مرحمت فرمودن و اینجانب را دعوت کردند به بازی 10 تایی ها ، گفتم حالا که نوشتنم نمی آید ، این بازی بهانه ی خوبی است برای گذاشتن یک پست جدید :

خب اول از چیزهایی که دوست دارم ، مسلماً دوست داشتنی های من خیلی بیشتر از این حرفهاست ولی خب ، سعی می کنم ، سرگلشان را در ده تا جمع و جور کنم :

1 - مسلماً و قطعاً و یقیناً غذا در اولویت اول قرار دارد ! آن هم کله پاچه و بعداً هم کباب ( یادم باشد ، که بعداً در مورد دایره المعارف رستوران های گیلان پستی بنویسم )

2 - در رتبه ی دوم این کامپیتر عزیزتر از جانم قرار دارد . آنقدر که به خودم نمی رسم که به این زبان بسته میرسم ، هر دو هفته یکبار ویندوزش را عوض می کنم تا حیوانکی نفسی بکشد .

3 - انگشترم ، انگشتری که نزدیک به 8 سال همراه من بوده و هست . در همه شرایط و همه ی لحضات زندگیم . بدون آن ، همانند گربه ی بدون سبیل ، اصلاً تعادل ندارم . با اینکه در چند سال گذشته ، چند تایی انگشتر به عنوان هدیه از دیگران گرفته ام ، ولی این چیز دیگری است که برای خود داستانی مفصل دارد . عینکم را نیز به این قسمت اضافه می کنم . چرا که در این مدت هر چه من دیده ام خوانده ام او هم دیده و خوانده !!!

4 - مسافرت ، حتی یکروزه اش . کوه رفتن و بودن در دامن طبیعت را هم در این قسمت با هم می نویسم .

5 - خانواده ام . با اتفاقاتی که در این چند مدت افتاده ، نمی توانم غیر از خانواده به روی دیگران حساب کنم . با تمام بلاهایی که سرشان آورده ام باز هم بزرگترین حامی و دوست من هستند .

6 - کتابهایم . رفقای دوران تنهایی و دل آزردگیم . فکرش را بکن ، با سلوک دولت آبادی ، بروی به اتفاعات کوه روبار ماسوله و در بین مه و در تنهایی جملات و تک تک کلمات را ببلعی …

7 - مجموعه آهنگ ها و موسیقی هایم . هیچ چیزی نمی تواند جای کریس دی برگ یا آلبوم سکرت گاردن را برایم بگیرد . واقعاً معجزه گرند . البته استاد شجریان هم که جای خود دارد . بماند که مدتی به خاطر سوء هاضمه به سمت بندری کشیده شده بودم !!!

8 - خاتمی ، شریعتی ، چمران ، چه گورارا ، همینگوی ، … چند تن از اشخاص محبوب و دوست داشتنی زندگیم به شمار می روند .

9 - در انتها هم ظلم است اگر از چند تن از رفقایم یادی نکنم . با اینکه از همین به اصطلاح دوستان بدترین ضربات زندگیم را خورده ام ، ولی یکی دوتایی برایم باقی مانده اند که واقعاً امتحان خود را پس داده اند . آهای مرتیکه ای که در کیش دور از زن و عشقت در حال ( ببخشید ) جر خوردن هستی !!! با توام ، به علاوه آقای زمین شناس و نیز همسایه ی گرامی به همراه بانو !

10 - سیگار ! یک بسته اولترا لایت گاهی هم مالبرو . نزدیک بود فراموششان کنم !

و اما آن چیزهایی که بدم می آید ، معمولاً نوشتن در این مورد راحت تر است . چون تعداد چیزهایی که می شود از آنها تنفر داشت کم نیستند :

1 - بوی گند عرق ! آن هم در این فصل … آقاجان ، عزیز من ، دوست من ، درست است که می گویند در مصرف آب صرفه جویی کنید ، ولی حتی یکروز در میان ، آن هم 5 دقیقه دوش گرفتن چیزی از تو کم نمی کند ، به خدا باور کن .

2 - نشستن در تاکسی در تابستان به همان دلیل بالا !

3 - احمدی نژاد ، اضافه کنید به این جمع کیهان و رسالت و جمهوری اسلامی ( روزنامه را می گویم ) شریعتمداری ، مصباح ، جنتی ، خزعلی ، یزدی …. تعدادشان که یکی دو تا نیست !

4 - ترشتره !

5 - سایپا 132 !

6 - آدم زبان نفهم !

7 - داریوش مصطفوی به همراه خیابانی !

8 - درس عربی

9 - آدمهایی که ظاهر و باطنشان یکی نیست ( خدا به دور ! تعداد اینها هم کم نیست )

10 - و در آخر هم کم لطفی است اگر از برخی به اصطلاح دوست  …… و …..*** یادی نکنم .آدمهایی که گذشته ی خود را زیر یک من ریش و پشم مخفی می کنند ، آدمهایی که برای مبرا ساختن خود از گناهی بزرگ کسی را که یک عمر با او نان و نمک خورده اند و به گردن همدیگر حق دارند را زیر سوال می برند ، آدمهایی که …. نیاز به اسم بردن دارند ؟! گمان نکنم ….

*** در جای خالی کلمات مناسب را به کار ببرید .

پ ن 1 ) این مورد آخری سرشار از نفرت نسبت به روابط غیر انسانی به اصطلاح انسانهاست . خطابم به شخص خاصی نیست . خطابم به همه ی انسان نماهاست .

پ ن 2 ) از دوستان زیر دعوت به عمل می آید :

مهرواژ -   مهتاب -   سکوت -   آمثل کلمه -   از راهی دور -   شش و بش -   رادیو سیتی -   گجمو -   قصه من ، قصه تو -   بی بی باران

پ ن 3 ) یورو 2008 به مزخرفترین شکل ممکن ادامه دارد ، آلمان همین طور کشکی کشکی ، رسید به فینال . گر چه از اول هم آلمان را یکی از شانس های قهرمانی معرفی کردم . ولی با کمال خوش شانسی به فینال رسید . اسپانیا یا روسیه ؟ باید به کدامین سو غش کرد ؟!

… ای علی! همیشه فکر می‌کردم که تو بر مرگ من مرثیه خواهی گفت و چقدر متأثرم که اکنون من بر تو مرثیه می‌خوانم‌! ای علی! من آمده‌ام که بر حال زار خود گریه کنم، زیرا تو بزرگتر از آنی که به گریه و لابه ما احتیاج داشته باشی!…خوش داشتم که وجود غم‌آلود خود را به سرپنجه هنرمند تو بسپارم، و تو نیِ وجودم را با هنرمندی خود بنوازی و از لابلای زیر و بم تار و پود وجودم، سرود عشق و آوای تنهایی و آواز بیابان و موسیقی آسمان بشنوی.…

…. ‌ای علی! تو در دنیای معاصر، با شیطان‌ها و طاغوت‌ها به جنگ پرداختی، با زر و زور و تزویر درافتادی؛ با تکفیر روحانی‌نمایان، با دشمنی غرب‌زدگان، با تحریف تاریخ، با خدعه علم، با جادوگری هنر روبه‌رو شدی، همه آنها علیه تو به جنگ پرداختند؛ اما تو با معجزه حق و ایمان و روح، بر آنها چیره شدی، با تکیه به ایمان به خدا و صبر و تحمل دریا و ایستادگی کوه و برّندگی شهادت، به مبارزه خداوندان «زر و زور و تزویر» برخاستی و همه را به زانو در آوردی.

ای علی! دینداران متعصّب و جاهل، تو را به حربه تکفیر کوفتند و از هیچ دشمنی و تهمت فروگذار نکردند و غربزدگان نیز که خود را به دروغ، «روشنفکر» می‌نامیدند، تو را به تهمت ارتجاع کوبیدند و اهانت‌ها کردند. رژیم شاه نیز که نمی‌توانست وجود تو را تحمّل کند و روشنگری تو را مخالف مصالح خود می‌دید، تو را به زنجیر کشید و بالاخره… «شهید» کرد….

خب استقلال هم قهرمان شد . مبارکمان باشد . عرض کرده بودم که بنده استقلالی هستم . ولی هنوز معتقدم جام قهرمانی متعلق به رشتی ها بود ، متعلق به گیلانی ها بود  از استقلال در این فصل فقط و فقط نامی از آن استقلال دوره های قبل باقی مانده بود و اصلاً لیاقت و شایسته قهرمانی در جام حذفی نبود . استقلال در بازی تهران اگر جباری مصیبت زده را نمی داشت هرگز دستش به جام نمی رسید . اگر پگاهی ها دچار استرس بی خودی نمی شدند و قدری دونده تر و محکمتر بازی می کردند ،اگر خودشان را باور می کردند ، اگر به یاد می آوردند که چه تیمهایی را براحتی از پیش رو برداشته اند ، اگر بردهای خود برابر همین استقلال یا پرسپولیس یا سپاهان یا صباباتری یا سایپا … را به یاد می آوردند ، اگر … اگر اینگونه می شد ، می توانستیم دوشنبه در رشت جشنی به یادماندنی بگیریم . برای ما ، پگاه قهرمان است ، بازیکنان پگاه قهرمان هستند . اگر استقلال شرایط و امکانات پگاه را می داشت هرگز از پس پگاه برنمی آمد . همین جوایزی را که برای قهرمانی به بازیکنان دو تیم وعده داده شده بود را در نظر بگیرید : فتح الله زاده قول پرشیای 16 میلیونی را داده بود و شاد هم قول سفر حج 700 هزار تومانی !!! در طول یک هفته فاصله بین بازی رفت و برگشت این دو تیم ، همه و همه ، از رسانه ملی و روزنامه ها بگیر تا شخص اول ورزش مملکت از استقللال و قهرمانی این تیم دفاع کردند و واقعاً باید گفت که از این لحاظ به تیم پگاه اجحاف شد … باز هم می گویم قهرمانی حق استقلال نبود و نیست .

و متاسفم برای خودم . برای خودم که طرفدار این تیم هستم . برای تیمی که فردی مثل قلعه نوعی می شود ناجی اش !  و فردی مثل نظری جویباری می شود سرپرستش ! متاسفم برای فتح الله زاده و فوتبال این کشور که چگونه تیم اول یک استان را مورد تمسخر قرار می دهد و در کمال بی ادبی می گوید : پگاه می خواد بره آسیا چی کار کنه ؟! خب البته در کشوری که ادبیات مسئولین تراز اولش بدتر از این است ، نمی توان از نوچه ها و مدیران خردپایش بیش از این انتظار داشت . مگر نه اینکه استقلال در تمام ادوار جام باشگاهها قهرمان بود !!! این دوره هم حتماً قهرمان خواهند شد . به قول شاد ، مدیر عامل پگاه ( که با او هم انتقاداتی وارد است ) ، استقلال و فتح الله زاده قبل از اینکه به فکر قهرمانی در جام حذفی باشند و از این قهرمانی بر خود ببالند ، بهتر است به دنبال خرید یک دستگاه فکس برای باشگاه باشند تا همانند دو سال قبل ، اینگونه با احساسات میلیونها طرفدار بازی نکنند …

به هر حال پگاه شد نایب قهرمان جام حذفی کشور ، این هم برای خودش مقامی است قابل توجه . دیگر باید همه چیز را فراموش کرد و فصلی جدید را با شرایطی جدید شروع کرد . امیدوارم مسئولین استان و مدیر عاملان شرکت پگاه و نیز باشگاه ورزشی پگاه به فکر حضوری قدرتمند تر در لیگ آینده باشند . پگاه ثابت کرد که می تواند در بین بزرگان باشد … به امید موفقیت های آینده این تیم …

پ ن ) پگاهی ها ، خدا قوت !

پ ن 2 ) دلم برای جباری سوخت … برای جباری که سه روز از درگذشت پدرش می گذشت و خبر نداشت …

پ ن 3 ) در یورو 2008 ، همچنان هلند محبوبم می تازد …

بازی رفت فینال جام حذفی را در ورزشگاه سردار جنگل و از نزدیک دیدم . قبلاً هم گفته بودم که استقلالی هستم ولی خب ، برعکس خیلی ها نمی توانم حس ناسیونالیستی خودم را بفرستم دنبال نخود سیاه ! به همین دلیل دوست داشتم و دارم که  پگاه قهرمان شود ، چرا که باید قبول کرد قهرمانی حق استقلال نیست . به عبارتی لیاقت قهرمانی در لیگ برتر را ندارد . اگر کمی منطقی باشیم و مقایسه ای کنیم دو تیم پگاه و استقلال را خیلی راحت به این نتیجه می رسیم . امکانات و مسایل مالی را در نظر بگیرید . سطح بازیکنان را با هم بسنجید . میزان پولی که بازیکنان استقلال از باشگاه خود می گیرند را با پول دریافتی بازیکنان پگاه در نظر بگیرید . استقلال به عنوان یک تیم حکومتی ( و نیز پرسپولیس ) چندین میلیارد تومان پول از بیت المال و از دست دولت گرفتند . اما پگاه ، حتی از حمایت کامل مجموعه ی غذایی پگاه ایران حمایت نمی شود و فقط زیر نظر پگاه گیلان است . این شرکت هم به اندازه کافی برای خود مسایل و مشکلات مالی دارد که دیگر چیزی برای پگاه نمی ماند . دوست دارم پگاه قهرمان جام حذفی شود . دوست دارم مردم رشت و گیلان را خوشحال ببینم . استقلال در سالهای بعد هم می تواند قهرمان شود ، همانطور که قبلاً هم قهرمانی های زیادی را به دست آورده ، ولی این فرصت برای تیمی مثل پگاه هر چندین ده سال ! یک بار ممکن است اتفاق افتد . از وقتی این اتفاق افتاده در سطح رشت و تا حدودی هم شهرستانهای مجاور ، حس و حالی متفاوت ایجاد شده ، همه به قهرمانی ایمان دارند . این را قبول دارم که پگاه شخصیت یک تیم قهرمان را ندارد ، ولی می خواهم که قهرمان شود . استقلال شخصیت قهرمانی را دارد ولی فقط اسمی و روی کاغذ . و گرنه مدتهاست آن استقلالی را که 10 نفره تیمهای لیگ برتر را می برد ندیده ایم . مطمئناً در درون دروازه استقلال هر شخصی غیر از طالب لو می بود ، استقلال به نیمه نهایی و فینال نمی رسید . اگر هم می رسید مطمئناً همین جا کار تمام شده بود و پگاه با 3-4 گل کار را تمام کرده بود .

اما به خاطر شرایط به وجود آمده در این فصل برای استقلال ، فدراسیون فوتبال و کلاً ، مقامات مسئول خواهان قهرمانی استقلال هستند . این بی توجهی به برد پگاه در بازی رفت را می توان خیلی راحت در رسانه به اصطلاح ملی درک کرد و دید که غیر از چند خبر کوتاه در اخبار ورزشی هیچ مطلب و برنامه ای در این مورد گفته نشد . نا سلامتی فینال جام حذفی بود . حداقل نصف نتیجه قهرمانی در این بازی مشخص شد … خب شاید این هم بخشی از فوتبال سیاسی ما باشد !

اما برسیم به یورو 2008 ؛ می خواستم قبل از شروع بازی ها در این مورد بنویسم ولی خب نشد ! خوشبختانه تمام تیمهایی که رویشان شرط بسته بودم و در جمع دوستان از آنها به عنوان مدعیان قهرمانی و نیز تیمهای مورد علاقه خودم یاد کرده بودم نتیجه گرفتند . در درجه اول هلند نارنجی پوش که هم مدعی نشان داد و هم محبوبترین تیم من در این بازیهاست . بعد هم اسپانیا ، پرتقال . آلمان هم برد ، گرچه تیم محبوبی نیست ولی با آن بازی منطقی و محکم و زیبایش ، نشان داد بوی قهرمانی می دهد . چک هم که نتیجه خوبی گرفت ، آنها را هم می پسندیم . از روسیه انتظاری بیشتری داشتم ولی خب ، در مقابل اسپانیا نتیجه خوبی نگرفتند و بد باختند . فرانسه را هم که بعد از خداحافظی زیدان دور انداختیم ! دیگر دوستش نداریم . اصلاً مهم نیست که مساوی کرد یا برد یا باخت ! و اما ایتالیا ، با تمام عشقی که به یونتوس و دل پیرو و بوفون دارم ، این تیم را اصلاً دوست ندارم ! با سه گلی هم که از هلند خوردند خیلی حال کردم !

و اما جواد خیابانی ! آقا چرا یکی پیدایش نمی شود که بیاید این تپه گوشت و چربی خالص بدون مغز را از تلویزیون جمع کند ؟ ! این مردک هیچی از گزارش نمی داند ! 100 رحمت به سرهنگ علیفرد با آن دفاع خطی اش ! امروز هنگام گزارش بازی اسپانیا و روسیه حسابی روی اعصابم راه رفت . آقای گل مسابقات را ون نیستلر روی اعلام کرد ، در حالی که پودولسکی ، با آن دو گلی که در مقابل لهستان زد ، تا قبل از بازی اسپانیا و روسیه آقای گل بود و نیستلر روی ، فقط یک گل ( همان گل مشکوک به آفساید در بازی ایتالیا ) را زده بود ! از نظر خیابانی هنوز روی کاستا بازی گردان پرتقال است ، در حالی که این بنده خدا ، دو سال قبل از فوتبال خداحافظی کرده ! آقا یکی بیاید این خپل را آپ دیت کند !

پ ن ) وبلاگ یک پزشک و ویژه نامه یورو 2008