چند روز قبل به دعوت دوستی اوقاتمان را در ارتفاعات کرمون اسالم ( ییلاق مشرف به گردنه الماس در محور اسالم به خلخال ) گذراندیم . بماند که بعد از مدتها در کنار دوستی قدیمی خوش گذراندیم ، بماند که چند دوست جدید و خوب پیدا کردیم ، بماند که در وسط تابستان ، آنجا در حال یخ زدن بودیم و زنان و مردان مقیم آن ییلاق با شال و کلاه اوقات را می گذراندند ، بماند طبیعت بکر و زیبای آنجا و … آن همه خوشی و زیبایی همه بماند و در طرف مقابل حرفهای آن مرد قصاب و گوسفند فروش کنار جاده هم بماند !
وقتی می خواستیم برای شام و نهارمان گوشت بخریم ، با این مرد قصاب در مورد مشکلات موجود در آنجا حرف زدیم و از کم کاری و بی توجهی مسئولان به آن منطقه زیبا . حرفهای جالبی می زد آن مرد . می گفت ؛ دولت من ، خدای من است . به من ربطی ندارد که رهبر کیست ، رژیم سلطنتی است ، احمدی نژاد چه کاره است و … من طرف حسابم فقط و فقط خداست . این دشت و این کوهستان ، هنر دست رهبر و دولت نیست . موهبت پروردگار است . هر وقت باران ببارد و زمین سرسبز باشد و گوسفندان راحت چرا کنند من خوشبختم ، وقتی هم نبارد ، باز هم خوشبختم ، چرا که حتماً حکمتی هست و …
حرفهای جالبی می زد . درست در همان لحظاتی که ما از سیاست حرف می زدیم . از پروژه 30 ساله ی سد شفارود ، از به خاک سیاه نشستن چوکا و بی کاری کارکنان آن کارخانه ، از بی توجهی به موقعیت تاریخی و طبیعت بکر تالش … همان لحظه ناگهان وسط حرفهای ما پرید و آن گفته ها را گفت . مدتهاست که این مردم امیدشان را از حکومت و دولت و سیاست و کلاً انسان بریده اند و به خدا رسیده اند . چقدر ساده و راحت …
پ ن ) بودن در کنار انسانهای حقیر و پست ، و دیدن روابط بی شرمانه ی آنها لیاقت نمی خواهد ، رفیق ! این بودن نیازمند بی غیرتی است که این روزها از همه جا و همه کس در حال فوران زدن است . یادم باشد به مناسبت جدایی و برچیده شدن این دوستی ، دسته گلی تقدیمتان کنم با این نوشته : حقارت و پستی و بی غیرتی تان مستدام باد !
پ ن 2 ) سه چهار خط بالا بر گرفته از خواندن نوشته ای و دیدن رفتارهای مضحکی است که این روزها در اطرافم رویت می کنم . بارها وسوسه شده ام که همه چیز را اینجا بنویسم و بگذارم تا دیگران هم در این باره قضاوت کنند ، ولی حیف که …
پ ن 3 ) این دیر نوشتن را بگذارید به حساب مشکلم با این جناب وردپرس که نیکی و خوشی و سلامتی حل و فصل شد ! البته از تنبلی و بی حوصله گی و مشغول بودن در این چند روزه هم نمی توان گذشت .
