بازی رفت فینال جام حذفی را در ورزشگاه سردار جنگل و از نزدیک دیدم . قبلاً هم گفته بودم که استقلالی هستم ولی خب ، برعکس خیلی ها نمی توانم حس ناسیونالیستی خودم را بفرستم دنبال نخود سیاه ! به همین دلیل دوست داشتم و دارم که پگاه قهرمان شود ، چرا که باید قبول کرد قهرمانی حق استقلال نیست . به عبارتی لیاقت قهرمانی در لیگ برتر را ندارد . اگر کمی منطقی باشیم و مقایسه ای کنیم دو تیم پگاه و استقلال را خیلی راحت به این نتیجه می رسیم . امکانات و مسایل مالی را در نظر بگیرید . سطح بازیکنان را با هم بسنجید . میزان پولی که بازیکنان استقلال از باشگاه خود می گیرند را با پول دریافتی بازیکنان پگاه در نظر بگیرید . استقلال به عنوان یک تیم حکومتی ( و نیز پرسپولیس ) چندین میلیارد تومان پول از بیت المال و از دست دولت گرفتند . اما پگاه ، حتی از حمایت کامل مجموعه ی غذایی پگاه ایران حمایت نمی شود و فقط زیر نظر پگاه گیلان است . این شرکت هم به اندازه کافی برای خود مسایل و مشکلات مالی دارد که دیگر چیزی برای پگاه نمی ماند . دوست دارم پگاه قهرمان جام حذفی شود . دوست دارم مردم رشت و گیلان را خوشحال ببینم . استقلال در سالهای بعد هم می تواند قهرمان شود ، همانطور که قبلاً هم قهرمانی های زیادی را به دست آورده ، ولی این فرصت برای تیمی مثل پگاه هر چندین ده سال ! یک بار ممکن است اتفاق افتد . از وقتی این اتفاق افتاده در سطح رشت و تا حدودی هم شهرستانهای مجاور ، حس و حالی متفاوت ایجاد شده ، همه به قهرمانی ایمان دارند . این را قبول دارم که پگاه شخصیت یک تیم قهرمان را ندارد ، ولی می خواهم که قهرمان شود . استقلال شخصیت قهرمانی را دارد ولی فقط اسمی و روی کاغذ . و گرنه مدتهاست آن استقلالی را که 10 نفره تیمهای لیگ برتر را می برد ندیده ایم . مطمئناً در درون دروازه استقلال هر شخصی غیر از طالب لو می بود ، استقلال به نیمه نهایی و فینال نمی رسید . اگر هم می رسید مطمئناً همین جا کار تمام شده بود و پگاه با 3-4 گل کار را تمام کرده بود .
اما به خاطر شرایط به وجود آمده در این فصل برای استقلال ، فدراسیون فوتبال و کلاً ، مقامات مسئول خواهان قهرمانی استقلال هستند . این بی توجهی به برد پگاه در بازی رفت را می توان خیلی راحت در رسانه به اصطلاح ملی درک کرد و دید که غیر از چند خبر کوتاه در اخبار ورزشی هیچ مطلب و برنامه ای در این مورد گفته نشد . نا سلامتی فینال جام حذفی بود . حداقل نصف نتیجه قهرمانی در این بازی مشخص شد … خب شاید این هم بخشی از فوتبال سیاسی ما باشد !
اما برسیم به یورو 2008 ؛ می خواستم قبل از شروع بازی ها در این مورد بنویسم ولی خب نشد ! خوشبختانه تمام تیمهایی که رویشان شرط بسته بودم و در جمع دوستان از آنها به عنوان مدعیان قهرمانی و نیز تیمهای مورد علاقه خودم یاد کرده بودم نتیجه گرفتند . در درجه اول هلند نارنجی پوش که هم مدعی نشان داد و هم محبوبترین تیم من در این بازیهاست . بعد هم اسپانیا ، پرتقال . آلمان هم برد ، گرچه تیم محبوبی نیست ولی با آن بازی منطقی و محکم و زیبایش ، نشان داد بوی قهرمانی می دهد . چک هم که نتیجه خوبی گرفت ، آنها را هم می پسندیم . از روسیه انتظاری بیشتری داشتم ولی خب ، در مقابل اسپانیا نتیجه خوبی نگرفتند و بد باختند . فرانسه را هم که بعد از خداحافظی زیدان دور انداختیم ! دیگر دوستش نداریم . اصلاً مهم نیست که مساوی کرد یا برد یا باخت ! و اما ایتالیا ، با تمام عشقی که به یونتوس و دل پیرو و بوفون دارم ، این تیم را اصلاً دوست ندارم ! با سه گلی هم که از هلند خوردند خیلی حال کردم !
و اما جواد خیابانی ! آقا چرا یکی پیدایش نمی شود که بیاید این تپه گوشت و چربی خالص بدون مغز را از تلویزیون جمع کند ؟ ! این مردک هیچی از گزارش نمی داند ! 100 رحمت به سرهنگ علیفرد با آن دفاع خطی اش ! امروز هنگام گزارش بازی اسپانیا و روسیه حسابی روی اعصابم راه رفت . آقای گل مسابقات را ون نیستلر روی اعلام کرد ، در حالی که پودولسکی ، با آن دو گلی که در مقابل لهستان زد ، تا قبل از بازی اسپانیا و روسیه آقای گل بود و نیستلر روی ، فقط یک گل ( همان گل مشکوک به آفساید در بازی ایتالیا ) را زده بود ! از نظر خیابانی هنوز روی کاستا بازی گردان پرتقال است ، در حالی که این بنده خدا ، دو سال قبل از فوتبال خداحافظی کرده ! آقا یکی بیاید این خپل را آپ دیت کند !
پسر، داریم قهرمان میشیما
ای بابا ! استقلالی بودی که !!!